Ponieważ od dziesięciu miesięcy jestem po raz drugi mamą, postanowiłam
podzielić się z Wami moimi uwagami, spostrzeżeniami, doświadczeniem. Z
perspektywy czasu widzę, że dzieci bardzo szybko rosną, a w mojej pamięci pozostają
luki. Mimo tego, że mój pierwszy synek ma dopiero trzy latka, wiele epizodów z
Jego życia umknęło mi. Oczywiście są zdjęcia, filmy, no ale nie wszystko
jesteśmy w stanie uwiecznić w ten sposób. Postanowiłam więc zacząć pisać.
Dziś zacznę od szczepionek. Tyle się naczytałam na ten temat, że głowa mała, no
ale w końcu podjęłam decyzję. Nie szczepię dziecka po raz trzeci na WZW B! Co
mnie do tego skłoniło? Z pewnością wiele informacji, które znalazłam w
Internecie. Były to zarówno opisy rodziców, ale i lekarzy, naukowców.
Oczywiście na tym nie zaprzestałam zrobiłam dziecku badania (zgodnie z
zaleceniem jednej Pani doktor). Pani doktor zaproponowała mi:
Jeśli nie chce Pani narażać swego dziecka na możliwe okaleczenie rtęcią, może Pani zbadać jego krew na obecność przeciwciał Wzw B. Jeśli ma wystarczającą, wówczas można zaniechać kolejnego szczepienia. Alternatywa jest szczepionka Engerix, która ma znacznie mniej rtęci.
Oczywiście tak zrobiłam. Wynik wyszedł następujący: 59,7mIU/ml (Normy min-0 max-10)
Poziom przeciwciał powyżej 10 IU/L (mIU/ml) jest chroniący, a zatem postanowiłam - odpuszczam sobie dalsze szczepienia na WZW B. Od razu mówię, w oczach lekarza mojego dziecka i Jego pielęgniarki, wyszłam na nieodpowiedzialną, niedojrzałą i chyba...mało rozsądną matkę, no ale to jest moja decyzja.
Chciałabym tylko zwrócić uwagę na fakt, że mój brat może miał ze dwie
szczepionki w swoim życiu, a to ze względu na fakt, iż będąc małym dzieckiem
cały czas chorował. Myślicie, że dopadła Go żółtaczka, odra, krztusiec...? Nie,
do tej pory jest zdrowy (a ma już swoich dziesiąt lat 
Jeśli jesteście zainteresowani tymi artykułami, to czekam na kontakt - udostępnię je
